a

9:00 - 18:00

ساعات کاری : شنبه تا چهارشنبه

021-22072740

مشاوره تخصصی

instagram

اینستاگرام

telegram

تلگرام

جستجو
فهرست

 

کلاهبرداری

بهترین وکلاء شهر درخدمت شما هستند ، با ما دیگر نگران نباشید
هانا > کلاهبرداری
a

کلاهبرداری

کلاهبرداری به معنای بردن مال شخص دیگر از طریق توسل به وسایل متقلبانه همراه با سوء نیت است و کسی که به این کار اقدام نموده نیز کلاهبردار نامیده می شود.

طبق ماده ۱ قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشا، اختلاس و کلاهبرداری ، هر کس از راه حیله و تقلب مردم را به وجود شرکتها یا تجارتخانه ها یا کارخانه ها یا موسسات موهوم یا به داشتن اموال و اختیارات واهی فریب دهد یا به امور غیر واقع امیدوار نماید یا از حوادث و پیشامدهای غیر واقع بترساند و یا اسم و یا عنوان مجعول اختیار کند و به یکی از وسایل مذکور و یا وسایل تقلبی دیگر وجوه و یا اموال یا اسناد یا حوالجات یا قبوض یا مفاصاحساب و امثال آنها را تحصیل کرده و از این راه مال دیگری را ببرد کلاهبردار محسوب می شود.

مصادیق قانونی توسل به وسایل متقلبانه در جرم کلاهبرداری کدام موارد است؟

۱- فریب دادن مردم به وجود شرکتها، تجارتخانه ها، کارخانه ها و موسسات واهی و غیر واقعی.

۲- فریب دادن مردم به داشتن اموال و اختیارات واهی.

۳- ترساندن مردم از حوادث و پیشامدهای غیر واقع.

۴- امیدوار کردن مردم به امور غیر واقعی.

۵- انتخاب نمودن اسم یا عنوان جعلی.

برای اثبات جرم کلاهبرداری چه مواردی باید احراز و ثابت شود؟  

برای اثبات جرم کلاهبرداری و کلاهبردار بودن شخص، مجموع تمام موارد ذیل باید اثبات شود:

۱- توسل به وسایل متقلبانه باید مقدم بر تصاحب مال غیر باشد:

به عنوان مثال اگر شخصی خود را فقیر قلمداد کند و با جلب حس ترحم طلبکار خود، باعث شود طلبکار طلب خود را به او ببخشد با این استدلال در این فرآیند عین مال برده نشده بلکه صرفاً دینی بخشیده شده است و موضوع مشمول کلاهبرداری نیست.

۲- لزوم متقلبانه بودن وسایل مورد استفاده برای اغفال دیگری:

عنوان نمودن وعده ازدواج به دروغ بدون توسل به حیله و تقلب کلاهبرداری محسوب نمی شود.

۳- اغفال و فریب قربانی:

با فرض اینکه وسایل مورد استفاده عرفا و نوعا متقلبانه باشد اما لازم است تا قربانی نیز عملا و شخصا فریب خورده باشد حتی اگر هر انسان متعارفی در نتیجه این وسایل، فریب می خورده است.

۴- مال برده شده متعلق به دیگری باشد:

اگر کسی با وسایل متقلبانه موفق شود مال خود را که در نزد دیگری است تحصیل نماید، این عمل او کلاهبرداری محسوب نمی شود.

عنصر تشكيل دهنده جرم كلاهبرداري

براي تشكيل جرم كلاهبرداري همچون بسياري از جرايم ديگر به سه عنصر قانوني، مادي و معنوي نياز است. عنصر قانوني جرم كلاهبردراي، ماده يك قانون تشديد مجازات مرتكبان ارتشاء و اختلاس و كلاهبرداري مصوب ۱۵ آذر ماه ۱۳۶۷ مجمع تشخيص مصلحت نظام به انضمام ۲ تبصره آن مي باشد كه در بخش هاي ديگر گزارش بيان خواهد شد.

عنصر دوم جرم كلاهبرداري، عنصر مادي است كه عبارت است از اين كه اولاً مرتكب به وسايل متقلبانه متوسل شود يا مانورهاي متقلبانه از خود بروز دهد (مدارك و عناويني جعل كند، دفتر و شركتي راه اندازي كند، مردم را به امور واهي اميدوار كند يا از امور واهي بترساند و استفاده از هر نوع وسيله اي كه عرفاً وسيله متقلبانه محسوب مي شود ) دوم اين كه شخص مقابل (مالباخته) فريب بخورد و به او اعتماد كند. سوم اين كه كلاهبردار موفق شود مال ديگري را ببرد.

مجموع اين شرايط، عنصر مادي جرم كلاهبرداري را تشكيل مي دهد به نحوي كه مي توان گفت، هر يك از اين سه ركن موجود نباشد عنصر مادي جرم كامل نبوده و جرم كلاهبرداري صورت نگرفته است. عنصر سوم مورد نياز براي تشكيل جرم كلاهبرداري عنصر رواني است، از عنصر رواني، تحت عنوان “سوء نيت” نيز ياد مي شود.

براي اين كه فرد كلاهبردار محسوب شود، بايد در ارتكاب اعمالي كه عنصر دوم كلاهبرداري را تشكيل مي دهد، سوء نيت داشته باشد.

سوء نيت دو نوع است

۱-سوءنيت عام ۲- سوءنيت خاص

سوءنيت عام در جرم كلاهبرداري اين است كه مرتكب قصد ارتكاب اعمال مادي فيزيكي ذكر شده را داشته باشد، يعني عمد در توسل به وسايل متقلبانه، سوءنيت خاص در جرم كلاهبرداري، يعني اين كه مرتكب قصد بردن مال غير را داشته باشد. اثبات وجود سوءنيت در مرتكب، بر عهده شاكي و دادستان مي باشد و بنابر اين در صورت عدم توانايي ايشان در اثبات سوءنيت مرتكب از اتهام كلاهبرداري تبرئه خواهد شد.

مزایای طرح شکایت کیفری توسط وکیل

با توجه به پیچیدگی های جرم کلاهبرداری که به بخشی از آن فوقاً اشاره شد به شما پیشنهاد می شود که قبل از طرح شکایت کیفری با یک وکیل در این خصوص مشورت شود؛ چرا که اثبات ارکان این جرم بر عهده شاکی می باشد و نا آگاهی در نحوه شکایت می تواند موجب تضییع حق مالباخته شود.